ΑΝΑΚΑΛΥΨΗ ΚΑΙ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΕΞΕΤΑΣΗ ΤΙΜΙΩΝ ΛΕΙΨΑΝΩΝ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ

 

 

( Απόσπασμα – χωρίς τις υποσημειώσεις – από την προς δημοσίευσιν μελέτη του Βασιλείου Ταμιωλάκη

Ιστορική Έρευνα περί των Τιμίων Λειψάνων και των Θαυμάτων του Τιμίου Ενδόξου Προφήτου Προδρόμου και Βαπτιστού Ιωάννου )

 

Η ανακάλυψη τιμίων λειψάνων του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου στο νησί «  Άγιος Ιωάννης » στη Βυζαντινή Σωζόπολη, στη σημερινή Βουλγαρία
Παρουσίαση της ανακάλυψης, σκέψεις, κρίσεις, σχόλια

 

Η ΑΝΑΚΑΛΥΨΗ

 

 

 

Το νησί « Άγιος Ιωάννης »

 

            Στις αρχές του 2010 έγινε μια σημαντική αρχαιολογική ανακάλυψη. Στο νησί « Άγιος Ιωάννης » ( « Sveti Ivan » ), που βρίσκεται στη Μαύρη Θάλασσα, απέναντι από την αρχαία Απολλωνία και βυζαντινή Σωζόπολη, στη σημερινή Βουλγαρία, έγιναν ανασκαφές στον ναό της Μονής του Αγίου Ιωάννου του Βαπτιστού, που χρονολογείται τον πέμπτο αιώνα. Ο αρχηγός της αρχαιολογικής αποστολής που έκανε την ανασκαφή και βρήκε τα λείψανα ήταν ο Kazimir Popkonstantinov. Στις ανασκαφές βρέθηκε κάτω από το ιερό μια μαρμάρινη λειψανοθήκη, που περιείχε κάποια οστά, και μια μικρότερη άδεια πέτρινη λειψανοθήκη. Η επιγραφή στη μικρή λειψανοθήκη έφερε το όνομα του Αγίου Ιωάννου του Βαπτιστού, την ημέρα της εορτής των γενεθλίων του ( 24 Ιουνίου ) και αίτηση βοήθειας προς τον Άγιο Ιωάννη τον Πρόδρομο για χάρη κάποιου Θωμά ( ΚΥΡΙΕ ΒΟΗΘΕΙ ΤΟΝ ΔΟΥΛΟΝ ΣΟΥ ΘΩΜΑΝ… ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ 24 ΙΟΥΝΙΟΥ ). Τα ευρήματα, λοιπόν, έδειχναν πως επρόκειτο για τα τίμια οστά του Προδρόμου και Βαπτιστού Ιωάννου. Ένθουσιασμός προκλήθηκε στο Ορθόδοξο πλήρωμα. Τα λείψανα μεταφέρθηκαν στη Σωζόπολη. Η λειψανοθήκη ανοίχτηκε ενώπιον του πλήθους σε μια μεγαλόπρεπη τελετή. Περιείχε έξι τμήματα ανθρώπινων οστών. Ένα τμήμα σιαγόνας, ένα δόντι, ένα τμήμα οστέος πλευράς, ένα οστούν καρπού, ένα οστούν από το δεξί πόδι και ένα οστούν από το δεξί χέρι. Πλήθη Χριστιανών μετέβησαν για να συμμετάσχουν στις ιερές τελετές. Η υπόθεση έλαβε μεγάλη δημοσιότητα. Ο πρόεδρος της Βουλγαρίας Boyko Borisov δώρησε μια λειψανοθήκη από χρυσό και άργυρο, για να τοποθετηθούν τα οστά. Η ανακάλυψη παρουσιάστηκε σε πολλά διεθνή μέσα ενημέρωσης. Βέβαια, όλη αυτή η δημοσιότητα είχε και μια ατυχή συνέπεια. Τα οστά εκλάπησαν. Ο τοπικός Επίσκοπος έκανε δημόσια έκκληση για την επιστροφή τους, εξαπολύοντας και φοβερά επιτίμια στους ανώνυμους ληστές. Τελικά, η λειψανοθήκη επιστράφηκε με πέντε από τα έξι οστά. Το ένα οστούν δεν επιστράφηκε.

 

 

 

Αεροφωτογραφία, όπου διακρίνονται τα ερείπια των δύο ναών ( του πέμπτου αιώνα και του νεώτερου )

 

            Οι τοπικές εκκλησιαστικές αρχές δεν αρκέστηκαν στις αρχαιολογικές μαρτυρίες. Αποφάσισαν να προχωρήσουν σε μια λεπτομερή επιστημονική εξέταση των οστών, προκειμένου να επιβεβαιωθεί η ταυτότητα και αυθεντικότητα των λειψάνων. Συγκάλεσαν μια επιστημονική ομάδα με ειδικούς διαφόρων ειδικοτήτων. Στην όλη προσπάθεια συνεισέφερε η National Geographic Society. Το Discovery Channel παρακολούθησε την όλη διαδικασία και την παρουσίασε σε σχετικό ντοκιμαντέρ, που κυκλοφόρησε το 2012. Το ντοκιμαντέρ παρουσιάζει η ιστορικός Candida Moss, ειδικός στην πρώιμη χριστιανική ιστορία.

 

 

  

Η ΕΞΕΤΑΣΗ ΤΩΝ ΕΥΡΗΜΑΤΩΝ

 

            Όλα τα ευρήματα εξετάστηκαν διεξοδικά. Οι λειψανοθήκες εξετάστηκαν στο Εθνικό Ιστορικό Μουσείο της Σόφιας από την Rossina Kostova, που ειδικεύεται στην πρώιμη αρχαιολογία, και τον Al. Sultanov. Η μικρή πέτρινη λειψανοθήκη διαπιστώθηκε πως αποτελείται από μαλακή ηφαιστειογενή πέτρα, και, πιθανότατα, προήλθε από την Καππαδοκία, όπου υπάρχει τέτοιο υλικό. Η μαρμάρινη σαρκοφάγος ανήκει σ’ ένα τύπο λειψανοθήκης, που, σύμφωνα με ιστορικές και αρχαιολογικές μαρτυρίες, αναπτύχθηκε και χρησιμοποιήθηκε στην Κωνσταντινούπολη τον πέμπτο και έκτο αιώνα, την ίδια εποχή, που υπολογίζεται πως τα οστά του Αγίου Ιωάννου του Βαπτιστού μεταφέρθηκαν στο νησί « Άγιος Ιωάννης ». Το μάρμαρο, απ’ το οποίο κατασκευάστηκε η λειψανοθήκη, είναι πολύ πιθανόν να προέρχεται από κάποιο νησί του Αιγαίου Πελάγους. Η επιγραφή, που εξετάστηκε απ’ τον ειδικό στην Αρχαία Ελληνική Γλώσσα Νικολάι Σαράνκοφ, έδειξε και αυτή μια χρονολογία γύρω στον 5^ο με 6^ο αιώνα.

 

 

 

 

            Οι επιστήμονες κατέληξαν στο συμπέρασμα πως τον 5^ο ή 6^ο αιώνα ο Θωμάς, άρχοντας της Κωνσταντινούπολης, δώρησε τα οστά στη μονή της νήσου « Άγιος Ιωάννης », ως πάτρωνας, ή, ίσως, και ιδρυτής της Μονής. Τα μετέφερε μέσα στη μικρή πέτρινη λειψανοθήκη. Κατόπιν, τα οστά τοποθετήθηκαν στη μαρμάρινη λειψανοθήκη.

 

Η ΕΞΕΤΑΣΗ ΤΩΝ ΙΕΡΩΝ ΛΕΙΨΑΝΩΝ

             Ο πρώτος που εξέτασε τα ανθρώπινα οστά, που βρέθηκαν στη λειψανοθήκη, ήταν ο Γιόρνταν Γιορντάνοφ, ειδικός στην ανθρώπινη ανατομία, με περισσότερες από 20.000 εξετάσεις οστών στο ενεργητικό του. Απ’ το μέγεθος των οστών και τη φθορά του δοντιού συμπέρανε πως τα οστά ανήκαν στον ίδιο άνδρα, περίπου 40 ετών. Στη συνέχεια τα οστά μεταφέρθηκαν στη Σόφια, όπου εξετάστηκαν από δικανικό ανθρωπολόγο. Με τη βοήθεια μηχανημάτων λέιζερ σχηματίστηκαν τρισδιάστατες εικόνες των οστών, που βοήθησαν στην εξαγωγή σχετικών επιστημονικών συμπερασμάτων.

            Στη συνέχεια, τα τίμια λείψανα υποβλήθηκαν σε ραδιοχρονολόγηση και εξέταση DNA. Και οι δύο αυτές εξετάσεις χρηματοδοτήθηκαν απ’ το National Geographic Society’ s Expedition’ s Council ( στην εταιρεία ανήκει και το National Geographic News και, βέβαια, το National Geographic Channel ).

 

 

 

            Η ραδιοχρονολόγηση έγινε σε πανεπιστημιακό εργαστήριο της Οξφόρδης απ’ τους Thomas Higham και Christopher Ramsey, καθηγητές του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης. Τρία οστά μπήκαν σε ειδικό οξύ, ώστε να διαχωριστεί το χρονολογήσιμο υλικό, η πρωτεΐνη, απ’ το οστούν. Απ’ αυτά, τελικά, μόνο ένα οστούν είχε αρκετό κολλαγόνο, ώστε να γίνει ραδιοχρονολόγηση. Η ραδιοχρονολόγηση αυτού του οστέος έδωσε μια χρονολογία μεταξύ 5 και 75 μ.Χ., με πιθανότερο σημείο το μέσον αυτής της περιόδου, δηλαδή το 30-35 μ.Χ.. Ο Άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος μαρτύρησε περί το 30 μ.Χ.. Τα δεδομένα ταιριάζουν.

            Οι Dr Hannes Schroeder και Pr. Eske Willerslev, του Πανεπιστημίου της Κοπενχάγης, κλήθηκαν να φτιάξουν το γενετικό προφίλ του ανθρώπου, τα οστά του οποίου βρέθηκαν στην ανασκαφή. Οι δύο επιστήμονες αναπαρέστησαν τη μιτοχονδριακή γενετική ακολουθία από τρία ανθρώπινα οστά ( δόντι και δύο οστά ). Διαπιστώθηκε πως και τα τρία οστά ανήκαν στον ίδιο άνδρα. Η μιτοχονδριακή γενετική ακολουθία, που έδειξε η εργαστηριακή εξέταση, είναι πολύ συχνή στην εγγύς Ανατολή. Τα δεδομένα, όχι μόνο δεν αποκλείουν το ενδεχόμενο τα οστά να είναι του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου, αλλά, αντίθετα, το στηρίζουν.

ΣΚΕΨΕΙΣ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗ ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΣΧΕΤΙΚΗΣ ΕΥΡΕΣΗΣ

            Η εύρεση οστών του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου είναι ένα γεγονός σημαντικότατο για την Ορθοδοξία. Δεν είναι τυχαίο πως στο Ορθόδοξο Εορτολόγιο εορτάζoνται τρεις ευρέσεις της Τιμίας Κάρας του Βαπτιστού Ιωάννου. Στο ρωσικό εορτολόγιο εορτάζεται στις 12 Οκτωβρίου η μεταφορά της χείρας του Βαπτιστού απ’ τη Μάλτα στη Gatchina ( το 1799 ). Και είμαστε βέβαιοι πως στην τοπική Βουλγαρική Εκκλησία θα εορτάζεται και η πρόσφατη εύρεση των οστών αυτού που υπήρξε ο « Μεῖζων ἐν γεννητοῖς γυναικῶν ».

            Επίσης, η επιστημονική εξέταση των ευρημάτων της ανασκαφής γενικά, και των ιερών λειψάνων του Τιμίου Προδρόμου ειδικότερα, ανέδειξε την ιστορικότητα του Χριστιανισμού. Αλλά και κατέδειξε την αυθεντικότητα των ιερών κειμηλίων της Ορθοδοξίας. Οι επιστήμονες που εξέτασαν τα ιερά οστά εντυπωσιάστηκαν απ’ την – αναπάντεχη γι’ αυτούς – συμφωνία των πορισμάτων της επιστημονικής έρευνας με την εκκλησιαστική παράδοση, που κληροδότησε ως αυθεντικά τα ιερά κειμήλια. Υπ’ αυτή την έννοια, η όλη προσπάθεια είχε θετικά και εποικοδομητικά αποτελέσματα.

            Ειδικότερα, δεικνύεται η αυθεντικότητα των κειμηλίων, που η ιστορία τους φτάνει στο Βυζάντιο. Αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία για μας, αφού τα κειμήλια που υπάρχουν στην Ορθόδοξη Ανατολή ανάγονται στους βυζαντινούς χρόνους. Πολλά κειμήλια, που φυλάσσονται στο Άγιον Όρος, είναι δωρεές Βυζαντινών Αυτοκρατόρων. Χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι ο Τίμιος Σταυρός της Ι.Μ. Σουμελά και οι Σταυροί με τεμάχια Τιμίου Ξύλου, που φυλάσσονται στην Ιερά Μονή Ξηροποτάμου. Η Τιμία Ζώνη, που φυλάσσεται στην Ι.Μ. Βατοπαιδίου, είναι δώρο του Αυτοκράτορα Ιωάννου του Καντακουζηνού, ο οποίος μόνασε στην Ιερά Μονή. Το ζήτημα της πλαστότητας των κειμηλίων αφορά, κυρίως, στην Ευρώπη, όπου οι Σταυροφόροι κόμισαν λείψανα απ’ την Ανατολή, που υποτίθεται πως ήταν αυθεντικά. Και, βέβαια, κάποια, πράγματι, ήταν. Κάποια, όμως, ήταν πλαστά. Αντίθετα, τα περισσότερα κειμήλια που φυλάσσονται στο Άγιο Όρος, τα Ιεροσόλυμα και τις διάφορες αρχαίες μονές, δωρήθηκαν σ’ αυτούς τους τόπους απ’ την Κωνσταντινούπολη. Και αυτά είχαν αυθεντική προέλευση. Συγκεντρώθηκαν εκεί μια εποχή κοντά στα γεγονότα δημιουργίας των κειμηλίων. Η Αγία Ελένη επισκέφτηκε τους Αγίους Τόπους τρεις μόλις αιώνες μετά τα γεγονότα της ιεράς ιστορίας. Και η Κωνσταντινούπολη ήταν κοντά στους Αγίους Τόπους. Και, βέβαια, είχε την κυριότητα αυτών των περιοχών. Ο τόπος και ο χρόνος της εύρεσης των ιερών κειμηλίων της Ορθοδοξίας είναι πολύ κοντά ή ακόμη και ταυτίζεται με τον τόπο και χρόνο της δημιουργίας τους. Έτσι, ο Τίμιος Σταυρός βρέθηκε εκεί που σταυρώθηκε ο Χριστός, τρεις μόλις αιώνες μετά τη Σταύρωση του Κυρίου. Ο τόπος, όπου φυλάσσεται σήμερα ο Άγιος Αθανάσιος ο Αθωνίτης, είναι ο ίδιος, όπου ετάφη πριν 11 περίπου αιώνες. Το ιερό σκήνωμα ποτέ δεν μετακινήθηκε. Δεν είναι διόλου παράδοξο να φυλάσσονται οστά του Αγίου Θεοδοσίου του Κοινοβιάρχου στο σκευοφυλάκιο του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων, αφού η Μονή του Αγίου βρίσκεται τόσο κοντά στα Ιεροσόλυμα και ανήκει στη δικαιοδοσία του Πατριαρχείου. Πολλά κειμήλια δεν γνώρισαν παρά ελάχιστες μετακινήσεις και η δωρεά τους συνοδεύτηκε με επίσημα έγγραφα. Είναι λείψανα με ιστορία. Αλλά και στη Δύση δεν είναι όλα τα λείψανα πλαστά. Ειδικά, τα λείψανα Αγίων της Δυτικής Χριστιανοσύνης έχουν, προφανώς, αυθεντική προέλευση. Δεν υπάρχει τίποτε παράδοξο στο να φυλάσσονται τα οστά του βρετανού Αγίου Βέδα στην Βρετανία. 

………

 

 

ΤΟ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ

 

            Χρήσιμο είναι να κάνουμε και κάποια σχόλια για το ντοκιμαντέρ. Η όλη διαδικασία της εξέτασης των λειψάνων περιγράφεται στο ντοκιμαντέρ με επάρκεια. Και το ντοκυμαντέρ είναι χρήσιμο, γιατί παρουσιάζει έναν επιστημονικό τρόπο διερεύνησης της αυθεντικότητας ενός κειμηλίου. Αρχαιολογική και ιστορική έρευνα, επιστημονική εξέταση. Βέβαια, υπάρχουν ελλείψεις. Επί παραδείγματι, δεν αναφέρονται οι αρχαίες μαρτυρίες, σχετικά με το πού φυλάσσονταν τα οστά του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου, και πώς, τελικά, κατέληξαν στην Κωνσταντινούπολη, από όπου, προφανώς, μεταφέρθηκαν στο νησί « Άγιος Ιωάννης ». Παρόμοιες ελλείψεις έχουμε διαπιστώσει και σε άλλα ξένα ντοκιμαντέρ, ελλείψεις στο πεδίο της ιστορικής εξέτασης των αρχαίων μαρτυριών. 

 

 

 

            Ακόμη περισσότερο, το ντοκιμαντέρ νοσεί στο πεδίο της Θεολογίας, και, πιο συγκεκριμένα, στον τρόπο παρουσίασης της προσωπικότητας του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου. Τα διάφορα σχόλια του αφηγητή και κάποιων άλλων σχολιαστών που εμφανίζονται στο ντοκιμαντέρ, – ( αυτά τα σχόλια έχουν αφαιρεθεί από το βίντεο που παρουσιάζουμε ) – δίνουν μια, τελείως, εσφαλμένη θεώρηση για το πρόσωπο του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου. Αγνοούνται πολλά ιστορικά στοιχεία που αναφέρονται στην Καινή Διαθήκη, ενώ αυτά που αναφέρονται, αναφέρονται αποσπασματικά και παρερμηνεύονται. Το αποτέλεσμα είναι κάθε άλλο παρά συμβατό με τα πραγματικά στοιχεία που έχουμε για τον Άγιο Ιωάννη τον Βαπτιστή. Σε τελική ανάλυση, τα στοιχεία που δίνουν τα Ευαγγέλια για τον Άγιο Ιωάννη τον Πρόδρομο είναι τα κύρια και σημαντικότερα στοιχεία που έχουμε, ενώ μια σχετική αναφορά του Ιώσηπου δεν έρχεται σε αντίθεση με τις ευαγγελικές μαρτυρίες. Γιατί αυτά τα στοιχεία αγνοούνται τόσο συστηματικά; Γιατί παρερμηνεύονται; Και γιατί, αντί αυτών των στοιχείων, προτιμάται μια σειρά από παντελώς αστήρικτες εικασίες; Και σ’ αυτή την περίπτωση, όπως και σε τόσες άλλες, η αιτία και ο στόχος συμπλέκονται. Και, για άλλη μια φορά, ο τελικός στόχος είναι το πρόσωπο του Ιησού Χριστού. Το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα δεν είναι άλλο παρά η αμφισβήτηση της θεότητάς του. Η εικόνα που δίνει το ντοκυμαντέρ για τον Άγιο Ιωάννη τον Πρόδρομο είναι παρόμοια με αυτήν που δίνει ο άθεος Ρενάν στο έργο του Ο βίος του Ιησού. Άλλωστε, και η Candida Moss, που παρουσιάζει το ντοκιμαντέρ, κινείται στο χώρο της αναθεωρητικής θεολογίας. Τελικά, το αποτέλεσμα που προκύπτει είναι παραπλανητικό. Οι παραγωγοί παίρνουν αφορμή από την εύρεση των λειψάνων του τιμίου Ιωάννου του Προδρόμου, για να κάνουν το, ακριβώς, αντίθετο από αυτό που έκανε ο Άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος. Ο τίμιος Πρόδρομος έδειξε τον Ιησού ως τον Χριστό, ως τον Μεσσία. Αυτοί κάνουν το αντίθετο. Μιλώντας για τον Πρόδρομο, επιχειρούν να αποδομήσουν το έργο του Προδρόμου. Μιλώντας γι’ αυτόν που, δείχνοντας τον Ιησού Χριστό, είπε: « Ἵδε ὁ ἀμνὸς τοῦ Θεοῦ… Οὗτός ἐστιν ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ », αυτοί λένε πως δεν είναι.

            Εν πάση περιπτώσει. Είμαστε βέβαιοι πως οι εκκλησιαστικές αρχές, που κάλεσαν τη National Geographic Society να συντονίσει την όλη προσπάθεια και επέτρεψαν στο Discovery Channel να την παρουσιάσει, είχαν καλές προθέσεις. Επεδίωξαν την απόδειξη της αυθεντικότητας των λειψάνων του Αγίου Ιωάννου του Βαπτιστού. Και θεώρησαν πως η εμπλοκή του Discovery Channel θα συνέβαλλε στη γνωστοποίηση του θέματος στο ευρύ κοινό. Πιστεύουμε, όμως, πως η Εκκλησία θα έπρεπε, ταυτόχρονα, να ζητήσει να έχει και κάποιο λόγο στο τελικό αποτέλεσμα που θα προέκυπτε. Και, αν δεν δεχόταν το Discovery Channel μια τέτοια ανάμειξη της Εκκλησίας, τότε υπήρχε και άλλη λύση. Θα μπορούσε η Εκκλησία να συνεργαστεί με κάποιον άλλο τηλεοπτικό ή κινηματογραφικό οργανισμό, ώστε η παραγωγή να είναι κοινή και η παρουσίαση του θέματος να γίνει με τους σωστούς, με τους δικούς της όρους. Αυτό θα εξασφάλιζε τη σωστή, και από θεολογική άποψη, παρουσίαση της όλης υπόθεσης.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΕΞΕΤΑΣΗ ΤΩΝ ΙΕΡΩΝ ΚΕΙΜΗΛΙΩΝ

ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΟΡΙΑ;

 

            Ένα άλλο θέμα, που δεν θα ήταν άσκοπο να θίξουμε, είναι αν θα πρέπει να υπάρχουν όρια στην επιστημονική εξέταση των ποικίλων εκκλησιαστικών κειμηλίων. Το θέμα είναι καυτό και είναι επίκαιρο. Η σχέση μεταξύ Επιστήμης και Πίστης πάντοτε κινούσε, κινεί και θα κινεί το ενδιαφέρον των ανθρώπων. Έχουν γίνει και άλλες επιστημονικές εξετάσεις εκκλησιαστικών κειμηλίων, και σκοπεύουμε να παρουσιάσουμε και άλλα τέτοια θέματα. Ένα είναι βέβαιο. Η επιστημονική εξέταση των ιερών κειμηλίων είναι ένα θέμα που ενδιαφέρει τον κόσμο και, επομένως, και τις κινηματογραφικές εταιρείες και τους δημοσιογράφους. Το θέμα είναι δημοφιλές.

            Οι παραδοσιακές τεχνικές της ιστορικής, αρχαιολογικής και γραμματολλογικής εξέτασης εφαρμόζονταν, ανέκαθεν, στην εξέταση των εκκλησιαστικών κειμηλίων. Στις μέρες μας προσετέθησαν και άλλες μέθοδοι, όπως π.χ. η ιατροδικαστική μέθοδος. Και, ουδέποτε, τέθηκε θέμα. Όμως, με τη ραδιοχρονολόγηση ιερών λειψάνων υπάρχει ένα ζήτημα. Πιστεύουμε πως η ραδιοχρονολόγηση ορθοδόξων κειμηλίων δεν ενδείκνυται για τους εξής λόγους.

 

 

 

 

            Κατ’ αρχήν, υπάρχει το ζήτημα της καταστροφής ιερών κειμηλίων. Για την τέλεση της όλης διαδικασίας απαιτείται η καταστροφή ενός τμήματος του κειμηλίου. Για την εξαγωγή ασφαλών αποτελεσμάτων απαιτείται η καταστροφή κάποιων γραμμαρίων του προς χρονολόγησιν υλικού. Στην περίπτωση της χρονολόγησης του ξύλου π.χ. απαιτείται υλικό βάρους 13,6 γραμμαρίων. Όμως, ποιός θα αναλάμβανε την ευθύνη για την καταστροφή π.χ. 13 γραμμαρίων Τιμίου Ξύλου; Η Εκκλησία μας παρέδωσε τα ιερά κειμήλια για να τα τιμούμε και όχι για να τα καταστρέφουμε. Αν οι παπυρολόγοι και οι έφοροι μουσείων είναι απρόθυμοι να καταστρέψουν έναν πάπυρο, για να τον χρονολογήσουν, εμείς δεν θα έπρεπε να είμαστε πιο απρόθυμοι να καταστρέψουμε ιερά κειμήλια; Για τους Χριστιανούς, τα τίμια λείψανα είναι ανεκτίμητα, πιο πολύτιμα και από τον μεγαλύτερο θησαυρό. Η ενδεχόμενη καταστροφή ιερών κειμηλίων εγείρει ακόμη και νομικά ζητήματα, αφού η σύγχρονη νομολογία απαγορεύει την καταστροφή τους.

………

            Επίσης, θα πρέπει να τονίσουμε πως στην Ορθόδοξη Παράδοση, ανέκαθεν, η αυθεντικότητα των κειμηλίων καταδεικνυόταν όχι μόνο με ανθρώπινα μέσα, όπως είναι π.χ. η αρχαιολογική και ιστορική έρευνα, αλλά και με ουράνια σημεία. Απόδειξη της αυθεντικότητας των ιερών κειμηλίων είναι και οι θαυματουργικές ιάσεις, η υπερκόσμια ευωδία, τα ουράνια οράματα. Ας μην ξεχνάμε πως η πρώτη βιβλική αρχαιολόγος, αν όχι η πρώτη αρχαιολόγος γενικά, η Αγία Ελένη, στηρίχτηκε όχι μόνο σε ιστορικά και αρχαιολογικά στοιχεία αλλά και σε ένα θεϊκό σημάδι για να βρει τον Τίμιο Σταυρό του Κυρίου, το κατ’ εξοχήν κειμήλιο της Χριστιανοσύνης, και να τον διακρίνει από τους δύο σταυρούς των ληστών. Με υπόδειξη του Πατριάρχη Ιεροσολύμων Μακαρίου, τοποθέτησε διαδοχικά τους τρεις σταυρούς, που είχαν βρεθεί στο Γολγοθά, στο κρεβάτι ενός βαρύτατα ασθενούς. Ο ασθενής θεραπεύτηκε αμέσως μόλις ήρθε σε επαφή με τον Τίμιο Σταυρό. Οι τρεις ευρέσεις της Τιμίας Κάρρας του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου συνδέονται με οράματα και θαυματουργίες… Έχουμε, όμως, και πολλά νεότερα ή και σύγχρονα παραδείγματα. Πριν δύο περίπου αιώνες, η εύρεση της Τιμίας Εικόνας της Παναγίας της Μεγαλόχαρης στην Τήνο ήταν αποτέλεσμα θείων εμφανίσεων της Μητέρας του Θεού στην Αγία Πελαγία την Τηνία και άλλα πρόσωπα, και συνδέθηκε με την παύση ενός φοβερού λοιμού και πολυάριθμα άλλα θαύματα. Τον προηγούμενο αιώνα, οι ανασκαφές στις Καρυές Μυτιλήνης αλλά και στο όρος των Αμώμων, στη Μάκρη Ατικής, κυριολεκτικά, καθοδηγούνταν από τους Αγίους Ραφαήλ, Νικόλαο και Ειρήνη στην πρώτη περίπτωση, και τον Άγιο Εφραίμ τον Νεοφανή στη δεύτερη. Επισφραγίστηκαν από πολλά και εντυπωσιακά θαύματα. Στην Ορθοδοξία το θαύμα δεν είναι, απλά, υπόθεση ιστορικής έρευνας, αλλά είναι συνεχής πραγματικότητα και καθημερινό βίωμα. Πρέπει να τονιστεί πως τα ουράνια πράγματα δεν μπορεί να εξετάζονται αποκλειστικά με γήινα μέσα.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

( Απόσπασμα – χωρίς τις υποσημειώσεις – από την προς δημοσίευσιν μελέτη του Βασιλείου Ταμιωλάκη

Ιστορική Έρευνα περί των Τιμίων Λειψάνων και των Θαυμάτων του Τιμίου Ενδόξου Προφήτου Προδρόμου και Βαπτιστού Ιωάννου )

 

 

ΖΩΑ « ΠΡΟΣΕΥΧΟΝΤΑΙ »

 

Στο ψαλτήρι διαβάζουμε: « Αινείτε τον Κύριον τα θηρία και πάντα τα κτήνη, ερπετά και πετεινά πτερωτά »! ( Ψαλμ. 148, 10 ). Και στην ωδή των τριών παίδων, στο βιβλίο του Δανιήλ διαβάζουμε: « Ευλογείτε κήτη και πάντα τα κινούμενα εν τοις ύδασι, τον Κύριον... Ευλογείτε πάντα τα πετεινά του ουρανού τον Κύριον... Ευλογείτε τετράποδα και πάντα τα θηρία της γής και τα κτήνη τον Κύριον. Υμνείτε και υπερυψούτε Αυτόν εις τους αιώνας »! ( Δαν. 3,79-81 ). Και, πράγματι, όλη η κτίση με μυστικό τρόπο που δεν καταλαβαίνουμε ΥΜΝΕΙ ΤΟΝ ΠΑΝΤΟΔΥΝΑΜΟ ΚΑΙ ΠΑΝΑΓΑΘΟ ΘΕΟ!

 

Υπάρχουν, όμως, και εξαιρετικές περιπτώσεις, όπου  καταγράφηκε με πιο εναργή και καθαρό τρόπο η προσευχή των ζώων προς τον Θεό! Στο λειμωνάριο, αν δεν κάνω λάθος, αναφέρεται πως σε περίοδο ξηρασίας είδαν οι μοναχοί πολλά ζώα να ανεβαίνουν σε μια ψηλή κορφή και να φωνάζουν κοιτάζοντας ψηλά, σαν να παρακαλούνε! Λίγη ώρα μετά μαζεύτηκαν σύννεφα και η βροχή που έπεσε ξεδίψασε τα ζώα!

                                                  

 

                                                         ,,                                                         

Στον βίο του Αγίου Γερασίμου του Ιορδανίτου αναφέρεται η συγκινητικότατη ιστορία ενός λιονταριού που ευεργετήθηκε από τον Άγιο Γεράσιμο. Ο Άγιος αφαίρεσε μια ακίδα που είχε μπει στο πόδι του, και το πονούσε. Το λιοντάρι, έκτοτε, τον ακολουθούσε και διακονούσε το μοναστήρι σε διάφορα διακονήματα. Όταν πέθανε ο Άγιος, το λιοντάρι έλειπε σε διακόνημα! Όταν επέστρεψε αναζητούσε τον Άγιο. Το οδήγησαν στον τάφο του και αυτό έμεινε εκεί δίπλα του λυπημένο. Σε λίγες μέρες πέθανε.

Ο Άγιος Σεραφείμ του Σάρωφ είχε μια αρκούδα που την τάιζε και αυτή τον υπηρετούσε. Και αναφέρονται πολλές παρόμοιες περιπτώσεις.

Σύμφωνα με τη διδασκαλία της Εκκλησίας μας, τα ζώα ζούσαν σε θαυμαστή αρμονία με τον άνθρωπο πριν την πτώση του. Όσοι άνθρωποι αγιάζουν, επιτυγχάνουν να αποκαταστήσουν αυτή την αρμονία και ζουν αρμονικά ακόμη και με άγρια θηρία.

Χαρακτηριστικές είναι οι διηγήσεις για σύγχρονους Γέροντες, που ζούσαν σε αρμονική σχέση με ζώα, όπως φίδια κ.τ.λ.. Ο Γέροντας Πορφύριος είχε ένα παπαγάλο, που τον είχε μάθει να « προσεύχεται » λέγοντας την ευχή ΚΥΡΙΕ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΕ ΥΙΕ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΕΛΕΗΣΟΝ ΜΕ!

Επίσης, θα πρέπει να πούμε πως τα ζώα είναι άλογα, δεν έχουν λογική, όπως έχουμε εμείς, όμως έχουν ένα δικό τους τρόπο « σκέψης », με τον οποίο λειτουργούν, και δεν ξέρουμε πώς, ακριβώς, γίνεται αυτό!  Από αγάπη προς τα ζώα πολλοί συγγραφείς θέλησαν να δώσουν με λογοτεχνικό τρόπο, κυρίως τον σκυλίσιο τρόπο σκέψης, και έτσι έχουμε βιβλία, όπως ο ΜΑΓΚΑΣ της Πηνελόπης Δέλτα, το ΚΑΝΕΛΛΟΣ ΑΓΑΘΙΑΣ ΓΚΕΚΑΣ και ένα σωρό άλλα που δεν θυμόμαστε. Και, βέβαια, πολυάριθμες κινηματογραφικές ταινίες. Ο σκυλίσιος τρόπος « σκέψης » δίνεται συνήθως με υπερβολικό αλλά συνάμα και χαριτωμένο τρόπο σ' αυτά τα βιβλία.

Κάτι άλλο που πρέπει να πούμε είναι πως τα ζώα επηρεάζονται από τους κυρίους τους. Επιστημονική έρευνα έδειξε πως κατοικίδια που ζούσαν με καταθλιπτικούς ανθρώπους υπέφεραν και αυτά από ένα είδος κατάθλιψης. Άλλα που ζούσαν με αισιόδοξους κυρίους ήταν και αυτά πιο ευτυχή και χαρούμενα! Τα ζώα επηρεάζονται λοιπόν από τους κυρίους τους! Άλλωστε κατά τη γνωστή κυπριακή ρήση « Παιδί σου και σκυλί σου κατά που το μάθεις ». Δηλαδή τα παιδί και το σκυλί θα συμπεριφέρεται όπως το μάθει ο πατέρας του ή ο κύριός του αντίστοιχα. Στο Άγιο Όρος έχω δει γάτες που τρώνε ψωμί, σπάνιο φαινόμενο στις μέρες μας! Είναι « ασκήτριες » και αυτές!

 



Η Εκκλησία μας δείχνει το ενδιαφέρον και την αγάπη της ακόμη και για τα άλογα ζώα. Και χωρίς να φτάνει σε υπερβολές, όπως οι αλλόδοξοι, που διοργανώνουν και ειδικές λειτουργίες για τα ζώα, έχει ειδικές ευχές για την προστασία τους. Και, βέβαια, υπάρχουν πολλοί προστάτες Άγιοι για τα ζώα, τους οποίους αγαπούνε και σέβονται ιδιαίτερα οι βοσκοί, οι άνθρωποι της υπαίθρου. Ο Άγιος Μάμας, κυρίως, εορτάζεται σε πολλές περιοχές, όπου η κτηνοτροφία παίζει βασικό ρόλο στην οικονομία.

Τα παρακάτω βίντεος δείχνουν ζώα που « προσεύχονται ». Βέβαια, την προσευχή τη λένε τα αφεντικά τους. Όμως, τα ζώα έχουν εκπαιδευτεί να μην τρώνε πριν ακούσουν το ΑΜΗΝ! Βρε τα άθλια! Δεν παίζονται!

Ο Άγιος Κύριλλος ο Φιλεώτης, αν δεν κάνω λάθος, όταν δεν είχε χρήματα να ελεήσει ανθρώπους, μάζευε χόρτα και τα έδινε σε ζώα, διότι ήθελε πάντοτε να ελεεί.
 

Και μην ξεχνάτε!

« Δίκαιος οικτίρει ψυχάς κτηνών αυτού »! ( Παρ. 10,12 )

(Αν δεν εμφανίζονται στο τελευταίο βίντεο οι υπότιτλοι με τα λόγια της προσευχής που λέει ο παπαγάλος, πάτησε το κουμπί ΕΝΕΡΓΟΠΟΙΗΣΗ ΑΠΕΝΕΡΓΟΠΟΙΗΣΗ ΣΧΟΛΙΑΣΜΩΝ στο κάτω μέρος του βίντεο, για να εμφανιστούν )

 

Δες και εδώ και εδώ και εδώ και εδώ και εδώ

 

ΜΕΓΑΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ

 

Ο Μέγας Βασίλειος είναι, πράγματι, ΜΕΓΑΣ. Δεν μπορεί να περιγραφεί το μεγαλείο του σε μια μικρή ανάρτηση. Ο Μέγας Βασίλειος είναι μια απ' τις σημαντικότερες μορφές της ανθρώπινης ιστορίας. Ο βίος του είναι εξαιρετικά διδακτικός και ωραιότατος. Ο Μέγας Βασίλειος συνδύασε κατά άριστο τρόπο την άσκηση με το κοινωνικό έργο, την εσωτερική πνευματική ζωή με την ιεραποστολική και ποιμαντική εκκλησιαστική δραστηριότητα. Μετά τις σπουδές του πέρασε περίπου δύο έτη στα μοναστήρια και ασκητήρια της Συρίας και της Αιγύπτου. Ασκήτεψε ο ίδιος στον Πόντο. Αλλά και κήρυξε στις πόλεις, έχτισε και τη Βασιλειάδα.

 

Η ΠΑΡΡΗΣΙΑ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ

 

Ένα από τα κύρια χαρακτηριστικά του ήταν η παρρησία. Το θάρρος να ομολογεί την αλήθεια, χωρίς να υπολογίζει τις συνέπειες. Σε κάποια επιστολή του γράφει για τον Άγιο Ιωάννη τον Πρόδρομο, πως προτίμησε « την κεφαλήν αποθέσθαι μάλλον ή την παρρησίαν », δηλαδή προτίμησε να στερηθεί το κεφάλι του παρά την παρρησία, την ομολογία της αλήθειας, το θάρρος της γνώμης του. Και, πράγματι, ο Άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος αποκεφαλίστηκε γιατί δεν δέχτηκε να συμβιβαστεί και να σταματήσει να ομολογεί την αλήθεια, να σταματήσει να καταδικάζει την ανομία.

 

Ο Μέγας Βασίλειος έκανε και αυτός την ίδια επιλογή. Δεν δείλιασε μπροστά σε κανέναν. Ομολόγησε την αλήθεια και υπερασπίστηκε την Ορθοδοξία, αδιαφορώντας για τις συνέπειες. Ομολόγησε την αλήθεια μπροστά σε επισήμους και Αυτοκράτορες. Με την τρομερή ρητορική του δεινότητα και το μεγαλείο της σκέψης του εξευτέλισε τους ισχυρούς της γης.

 

Κάποτε ο Αυτοκράτορας του έστειλε έναν απεσταλμένο, τον Δημοσθένη για να τον απειλήσει. Όμως, ο Δημοσθένης, ενώ παρατηρούσε τον Μ. Βασίλειο με απειλητικό ύφος, έκανε ένα λάθος στη χρήση της γλώσσας. « Εωράκαμεν και Δημοσθένην αγράμματον » ( είδαμε και αγράμματο Δημοσθένη ), του λέει ο Μέγας Βασίλειος και τον άφησε άφωνο. Ο Δημοσθένης δεν τόλμησε να ξαναμιλήσει.

 

Ο διάλογος του επάρχου Μοδέστου με τον Μέγα Βασίλειο έχει μείνει στην ιστορία. Ο Μόδεστος πήγε να απειλήσει τον Μέγα Βασίλειο. Διαμείβεται ο παρακάτω διάλογος:

« - Θα σου κατάσχω την περιουσία.

- Δεν έχω περιουσία, εκτός από το παλιό ράσο που φορώ και μερικά βιβλία. Πάρ' τα. 

- Θα σε εξορίσω.

- « Του Κυρίου η γη και το πλήρωμα αυτής ».

- Θα σε βασανίσω

- Με τί βασανιστήρια; Εκτός και αν εννοείς το πρώτο χτύπημα, διότι τόσο ασθενικός που είμαι με το πρώτο χτύπημα θα πεθάνω. Και θα γίνεις ευεργέτης μου, αφού ποθώ να μεταβώ στον Κύριό μου ».

 

Όταν ο Μόδεστος επέστρεψε στον Αυτοκράτορα Ουάλη του είπε: « Είναι ευκολότερο να μαλάξεις το σίδερο παρά να  μεταβάλεις τη γνώμη του Βασιλείου ».

 

Όταν ο Ιουλιανός ο Παραβάτης πέρασε από την Καππαδοκία, ο Μέγας Βασίλειος, ως παλιός συμμαθητής του και Επίσκοπος Καισαρείας, του έστειλε ως δώρο μερικά κρίθινα ψωμιά ( όπως και σήμερα, συχνά, δίνονται ως δώρο στους επισκέπτες προϊόντα της κάθε περιοχής ). Ο άπληστος παραβάτης Ιουλιανός προσβλήθηκε. Για να ειρωνευτεί τον Μέγα Βασίλειο, προστάζει να κόψουν χόρτο απ' το λιβάδι και να του το στείλουν. Ο Μέγας Βασίλειος του στέλνει μήνυμα: « Βασιλιά, εμείς σου στείλαμε ως δώρο ό,τι τρώμε εμείς. Προφανώς, και συ μας έστειλες αυτό με το οποίο τρέφεσαι ».

Εξοργίστηκε ο Ιουλιανός: « Θα τιμωρήσω εσένα και τους Καππαδόκες, όταν επιστρέψω από τον πόλεμο », του είπε. Αλλά δεν επέστρεψε από τον πόλεμο...

 

Ωραίο πράγμα η παρρησία! Η καλή παρρησία! Η ομολογία της αλήθειας και της Ορθοδοξίας! Ο Μέγας Βασίλειος ας είναι οδηγός και βοηθός όλων μας και σ' αυτό το θέμα. Γιατί, σήμερα, σε μια εποχή, που χρειάζεται τόσο πολύ η ομολογία, δεν την συναντάς συχνά!

 

Η ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ

Η ΠΑΡΑΚΑΤΑΘΗΚΗ ΤΟΥ ΘΕΣΜΟΥ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΠΡΟΝΟΙΑΣ

 

Όμως, ας μην ξεχνάμε πως ζούμε και στην εποχή της οικονομικής κρίσης! Και σ' αυτό το θέμα πόσο φωτεινό προβάλλει το παράδειγμα του Μεγάλου Βασιλείου!

 

Ο ΜΕΓΑΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΤΟΥ ΘΕΣΜΟΥ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΠΡΟΝΟΙΑΣ! Η ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΑ ΕΙΝΑΙ Η ΠΡΩΤΗ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΑΥΤΟΥ ΤΟΥ ΘΕΣΜΟΥ. Μπορεί και παλιότερα να είχαν γίνει ανάλογες προσπάθειες. Ήταν, όμως, μικρές, περιορισμένου χαρακτήρα, χωρίς συνέχεια. Η Βασιλειάδα ήταν η πρώτη οργανωμένη εφαρμογή του θεσμού της κοινωνικής πρόνοιας, τα αγαθά της οποίας, η ανθρωπότητα, μέχρι σήμερα, απολαμβάνει. Ήταν το πρότυπο, το υπόδειγμα, η αρχή. Ο χριστιανικός κόσμος δημιούργησε στη συνέχεια και άλλα ιδρύματα παρόμοια με αυτά της Βασιλειάδας. Και, πολύ αργότερα, οι αλλόθρησκες κοινωνίες, έκαναν το ίδιο, μιμούμενες τις χριστιανικές κοινωνίες, αναγνωρίζοντας την υπεροχή του χριστιανικού πολιτισμού.

 

Όλο το σύστημα της κοινωνικής πρόνοιας βασίζεται στη δική του  κοινωνική προσφορά. Η Βασιλειάδα ήταν μια πόλη, ένα συγκρότημα από ορφανοτροφεία, γηροκομεία, πτωχοκομεία και άλλα ευαγή ιδρύματα που ίδρυσε ο Βασίλειος. Ο Γρηγόριος ο Θεολόγος γράφει για το δημιούργημα του φίλου του: « Μικρόν από της πόλεως πρόελθε και θέασαι την καινήν πόλιν, το της ευσεβείας ταμείον, … ». « Βγές λίγο από την πόλη και θα δεις την καινούργια πόλη το ταμείο της ευσεβείας …. ». Και συνεχίζει αντιπαραβάλλοντας την Βασιλειάδα προς τα γνωστά θαύματα της αρχαιότητας και βρίσκοντάς την ανώτερη από αυτά. «Τι μοι προς τούτο το έργον επτάπυλοι Θήβαι και Αιγύπτιοι και τείχη βαβυλώνια και Μαυσώλου καρικός τάφος και πυραμίδες και κολοσσού χαλκός άμετρος ή ναών μεγέθη και κάλλη των μηκέτι όντων αλλά τε όσα θαυμάζουσιν άνθρωποι και ιστορίαις διδόασι… ». Μεταφέρω στην νεοελληνική : « Τι είναι λοιπόν μπροστά σε αυτό το έργο οι επτάπυλες Θήβες, και τα έργα των Αιγυπτίων και τα τείχη της Βαβυλώνας και ο τάφος του Μαυσωλού, το γνωστό Μαυσωλείο, και οι πυραμίδες και ο χαλκός του Κολοσσού της Ρόδου που δεν μπορεί να μετρηθεί; Χάρη στην Βασιλειάδα δεν είναι δυνατό να δει κανείς πια ασθενή ή φτωχό να περιπλανάται στους δρόμους με θρήνους διωγμένος από όλους ». Και πράγματι. Όλα τα θαύματα της αρχαιότητας χτίστηκαν για να ικανοποιήσουν και να θρέψουν την εγωπάθεια, μεγαλομανία και υπερηφάνια μερικών τυράννων. Ενώ το θαύμα του Βασιλείου, η Βασιλειάδα χτίστηκε για να υπηρετήσει τον πλησίον, τον φτωχό και κατατρεγμένο αδελφό. Η Βασιλειάδα θεωρείται απ’ τους ιστορικούς το πρώτο οργανωμένο νοσοκομείο, η πρώτη συστηματικά οργανωμένη-δομημένη φιλανθρωπική προσπάθεια, η μήτρα του θεσμού της κοινωνικής πρόνοιας. Αν σήμερα η ανθρωπότητα απολαμβάνει των ευεργετημάτων των θεσμών της κοινωνικής πρόνοιας το οφείλει στον κλεινό Βασίλειο.

 

Όμως και στην αρχή της δράσης του, πριν ακόμη γίνει Επίσκοπος, είχε τερματίσει μια φοβερή πείνα, που μάστιζε την Καισάρεια. Πώς την τερμάτισε; Άλλη μια φορά με τη μάστιγα του λόγου και της ρητορείας. Εκφώνησε λόγους που δεν μπορούσαν να περάσουν απαρατήρητοι: « Κλέφτης δεν είναι μόνο αυτός που κλέβει από αυτόν που έχει, αλλά και αυτός που δεν δίνει αυτό που έχει σ' εκείνον που δεν το έχει », κήρυξε. Και είπε και άλλα πολλά, που εμπνέουν μέχρι σήμερα. Και οι πλούσιοι, που κρατούσαν τα αγαθά στις αποθήκες τους, όπως σήμερα κρατούν τα χρήματα στις Ελβετίες οι σύγχρονοι άσπλαχνοι κροίσοι, κάμφθηκαν. Άνοιξαν τις αποθήκες. Η πείνα τερματίστηκε.

 

 

ΤΟ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ

 

Το ντοκιμαντέρ που παρουσιάζουμε είναι το ωραιότερο ορθόδοξο ντοκιμαντέρ που έχουμε δει μέχρι σήμερα. Τα περισσότερα ορθόδοξα ντοκιμαντέρς χρησιμοποιούν παλιά σκηνοθετικά πρότυπα, θυμίζουν παρουσιάσεις power point, έχουν αργούς ρυθμούς και εμφανίζουν μια σειρά από ποικίλες άλλες αδυναμίες. Βέβαια, έχει γίνει πρόοδος. Έχει βελτιωθεί η κατάσταση. Αλλά πρέπει να γίνουν και άλλα ακόμη.

 

Αυτό το ντοκιμαντέρ είναι σε πολλά σημεία υποδειγματικό. Το σενάριο, η σκηνοθεσία, ο ήχος, όλα είναι πολύ προσεγμένα. Η σκηνοθεσία είναι της Μαρίας Χατζημιχάλη Παπαλιού, το σενάριο  της Λένας Βουδούρη, η έρευνα είναι των Μεταλληνού Κορναράκη και άλλων Θεολόγων και ερευνητών, ενώ χρησιμοποιείται και το βιβλίο του Στυλιανού Παπαδοπούλου για τον Μέγα Βασίλειο. Την πρωτότυπη μουσική υπογράφει ο Μάριος Αριστόπουλος.

 

Αυτό το ντοκιμαντέρ είναι σύγχρονη ποιμαντική. Είναι ιδανικό παράδειγμα του πώς οι νέες τεχνολογίες μπορεί και πρέπει να χρησιμοποιηθούν στη διδασκαλία του μαθήματος των Θρησκευτικών στα σχολεία, στο κατηχητικό έργο και στον επανευαγγελισμό της κοινωνίας. Έχει και στοιχεία απολογητικής ειδικά πάνω στο ζήτημα της σχέσης Ελληνισμού και Χριστιανισμού. Ο Μέγας Βασίλειος εφήρμοσε και δίδαξε τη σύζευξη Χριστιανισμού και Ελληνισμού. Σχετικά με αυτό το θέμα δες και εδώ 

 

Έτσι, λοιπόν, αυτό το ντοκιμαντέρ είναι ένα υπόδειγμα. Πρέπει να δημιουργηθούν και άλλα τέτοια ντοκιμαντέρ. Με τη χρηματοδότηση ποικίλων φορέων, Ι. Μητροπόλεων, Ι. Μονών, Ι. Ναών. Συχνά, βλέπω να γίνονται διάφορες επετειακές εκδόσεις, ή να δίνονται χρήματα σε έργα που μπορεί να είναι χρήσιμα αλλά, συχνά, δεν είναι απαραίτητα, ή, εν πάση περιπτώσει, δεν είναι τόσο αναγκαία, όσο είναι αναγκαία τα χριστιανικά ντοκιμαντέρ, οι χριστιανικές ταινίες. Βλέπω να μοιράζεται π.χ.η ΦΩΝΗ ΚΥΡΙΟΥ. Και, καλώς, μοιράζεται. Και πρέπει να συνεχίζει να μοιράζεται. Αλλά ας σκεφτούμε λιγάκι. Πόσοι θα τη διαβάσουν; Όσοι ήρθαν στην Εκκλησία. Ε, ΚΑΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ ΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ; Αυτοί που κάνουν ζάπιγκ στην τηλεόραση, αυτοί που έχουν δει τις αηδίες του zeitgeist, ή έχουν επηρρεαστεί από τα διάφορα ντοκιμαντέρς ή τις διάφορες ταινίες που έχουν αντίχριστο περιεχόμενο και μήνυμα; Τί γίνεται με αυτούς που δεν θέλουν να διαβάσουν, γιατί θεωρούν πιο εύκολο το να βλέπουν τηλεόραση; Τί γίνεται με αυτούς που δεν θα πάνε στην Εκκλησία; Πού θα τους βρει η Εκκλησία για να τους κηρύξει το λόγο του Θεού;

 

Να γιατί, οι χριστιανικές ταινίες και τα χριστιανικά ντοκιμαντέρς είναι απαραίτητα. Γιατί έχουν τεράστια διεισδυτικότητα, φτάνοντας εκεί που άλλα μέσα δεν φτάνουν. Γιατί διδάσκουν με τον πιο εύκολο και αποτελεσματικό τρόπο.

 

 

ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ

 

 

 

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΜΕ ΤΗ DOLLY PARTON

Η καλή μας Dolly Parton, στην οποία έχουμε κάνει ειδικό αφιέρωμα, έχει κυκλοφορήσει και δύο χριστουγεννιάτικα άλμπουμς. Το πρώτο μαζί με τον γνωστό τραγουδιστή της Country, Kenny Rogers το1984, και το δεύτερο, το Home for Christmas μόνη της το 1991. Στο δεύτερο άλμπουμ της δεν συμπεριέλαβε τραγούδια που είχε τραγουδήσει μαζί με τον Kenny Rogers από σεβασμό στον διάσημο ερμηνευτή. Και τα δύο άλμπουμς συνοδεύτηκαν από αφιερώματα που προβλήθηκαν από την τηλεόραση.

 

Δεν θα αναφερθούμε στο πρώτο άλμπουμ. Δεν μας ενθουσίασε. Όμως, το δεύτερο χριστουγεννιάτικο άλμπουμ της Dolly είναι, πράγματι, εκπληκτικό. Χριστουγεννιάτικη διάθεση, ζωντάνια και κέφι σε μια ερμηνεία που ξεχειλίζει από συναίσθημα.

 

Αυτό που μας εντυπωσίασε ακόμη περισσότερο είναι το τηλεοπτικό αφιέρωμα που συνόδευσε την κυκλοφορία του Home for Christmas. Τα γυρίσματα έγιναν στην ιδιαίτερη πατρίδα της Dolly, τα Smokey mountains, στο χωριό, όπου γεννήθηκε και μεγάλωσε η τραγουδίστρια, αλλά και στο θεματικό πάρκο Dollywood που βρίσκεται και αυτό στην ίδια περιοχή. Η Dolly συναντά την οικογένειά της - που δεν είναι μικρή - και όλοι μαζί τραγουδούν τα χριστουγεννιάτικα τραγούδια του άλμπουμ. To αφιέρωμα σε βάζει κατευθείαν στο χριστουγεννιάτικο πνεύμα. Χριστουγεννιάτικο συναίσθημα, ευλάβεια και δέος για τη γέννηση του Σωτήρα, τα ωραιότατα έθιμα της εποχής. Όλα τα  τραγούδια του άλμπουμ παρουσιάζονται σε ωραία βιντεάκια μέσα στην ταινία. Κάποια, τουλάχιστον, τραγούδια πρέπει να έχουν ηχογραφηθεί ξεχωριστά για το αφιέρωμα, αφού ακούγονται διαφορετικά απ' ότι στο άλμπουμ. Στο τέλος του αφιερώματος ακούμε και το Holly Night, που δεν υπάρχει στο άλμπουμ.

 

Παρουσιάζουμε αυτό το αφιέρωμα, παρά το ότι δεν υπάρχουν ελληνικοί υπότιτλοι, γιατί η μουσική δεν χρειάζεται στίχους για να μιλήσει στην καρδιά του ανθρώπου. Και μόνο τα τραγούδια να ακούσετε από το αφιέρωμα, αρκεί. Άλλωστε, αυτή η Dolly είναι τόσο χαριτωμένο και εκφραστικό άτομο, που, πραγματικά, χαίρεσαι να την βλέπεις και να την ακούς, ακόμη και αν δεν καταλαβαίνεις ούτε μια λέξη από όσα λέει. Αν βρεθεί και κάποιος καλός άνθρωπος και υποτιτλίσει το βίντεο, ακόμη καλύτερα.

 

HOME FOR CHRISTMAS

Η Dolly μας έχει γυρίσει και μια συμπαθέστατη χριστουγεννιάτικη ταινία, το Smokey Mountain Christmas,που, ενίοτε, προβάλλει το Μακεδονία TV. Την βρήκαμε στο youtube χωρίς υπότιτλους. Το τραγούδι με το οποίο κλείνει η ταινία είναι εκπληκτικό.

 

SMOKEY MOUNTAIN CHRISTMAS

Παλαιότερο αφιέρωμά μας στη Dolly Parton δες ΕΔΩ

 

Η ΔΟΚΙΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ ΤΟΥ ΣΤΕΦΑΝΟΥ

Όταν είχα δει αυτή τη χριστιανική ταινία πριν μερικά χρόνια, είχα, πραγματικά, εντυπωσιαστεί. Ήθελα να την παρουσιάσω αλλά δεν την είχα βρει με υπότιτλους στο youtube, οπότε το άφησα. Πρόσφατα, τη συνάντησα στην περιπλάνησή μου στο διαδίκτυο με ελληνικούς πλέον υπότιτλους, και, έτσι, αποφάσισα να την παρουσιάσω.

Η ταινία είναι τριαντάλεπτη, ωστόσο, σου δίνει πολλά μηνύματα, πολύ περισσότερα από όσα θα περίμενε κανείς από ένα τόσο σύντομο φιλμ. Και, μάλιστα, τα δίνει με πολύ δυνατό τρόπο. Είναι, χωρίς υπερβολή, μια απ' τις ωραιότερες χριστιανικές ταινίες που έχουμε δει. Η υπόθεση έχει ως εξής: Ένα παιδί, ο Στέφανος, στα πλαίσια μιας σχολικής εργασίας, παρουσιάζει την ιστορία του παππού του, που είχε πολεμήσει στο Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο. Παρουσιάζει και τη Βίβλο του παππού του. Κάποια παιδιά νταήδες, τα γνωστά bullies, που, δυστυχώς, δεν λείπουν από κανένα σχολείο, τον λοιδορούν. Ο Στέφανος επηρεάζεται και αφήνει τη Βίβλο πεταμένη κάτω στο χώμα.

Στο σπίτι, ο πατέρας του αντιλαμβάνεται πως κάτι κακό συνέβη στο σχολείο. Του μιλά και του παρουσιάζει παραδείγματα μαρτύρων της πίστεως. Ξεκινά από τον πρωτομάρτυρα Στέφανο και φτάνει μέχρι την εποχή μας. Ο μικρός Στέφανος κοιμάται. Στον ύπνο του μεταφέρεται στα Ιεροσόλυμα και παρακολουθεί το μαρτύριο του Πρωτομάρτυρα Στεφάνου. Μετά μεταφέρεται στο Μυστικό Δείπνο, όπου ο Ιούδας ετοιμάζεται να προδώσει τον Κύριο. Ο Πρωτομάρτυς Στέφανος εξηγεί στο παιδί κάποια πράγματα και του λέει πως θα μεταφερθούν σε διάφορες εποχές για να δουν μάρτυρες της πίστεως. Μεταφέρονται στις στοές του Κολοσσαίου, στην οικία του William Tyndale στη Μεσαιωνική Ευρώπη, στη Σοβιετική Ένωση και σε κάποιο αραβικό χωριό. Γίνονται μάρτυρες μαρτυρίων Χριστιανών.

Την επόμενη ημέρα ο Στέφανος ξέρει καλά τί θα κάνει στο σχολείο! 

Κάποια σχόλια είναι απαραίτητα για τον θεατή της ταινίας.

Σχετικά με τον William Tyndale.

Στους περισσότερους Έλληνες η ιστορία του William Tyndale είναι άγνωστη. O William Tyndale ήταν ο πρώτος που στην Αγγλία του Μεσαίωνα τύπωσε αγγλική Βίβλο. Μιλάμε για μια ταραγμένη εποχή, όπου οι βασιλείς της Αγγλίας εναλλάσσονταν και, ανάλογα, με τις θρησκευτικές τους πεποιθήσεις, επέτρεπαν ή απαγόρευαν την κυκλοφορία Αγγλικής Βίβλου. Η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία επέτρεπε την κυκλοφορία της Βίβλου μόνο στις τρεις « ιερές » γλώσσες, ελληνικά, λατινικά και εβραϊκά. Ο William Tyndale αγνόησε τις απαγορεύσεις, μετέφρασε και κυκλοφόρησε τη Βίβλο στα αγγλικά. Το πλήρωσε με τη ζωή του. Καταδικάστηκε να θανατωθεί με στραγγαλισμό και, στη συνέχεια, το σώμα του να ριφθεί στην πυρά. Σύμφωνα με μαρτυρίες, ο στραγγαλισμός δεν ήταν επιτυχής. Κάποιοι είδαν τον Tyndale να κινείται, όταν τον έριξαν στην πυρά. Ο William Tyndale είναι εμβληματική μορφή του Προτεσταντισμού, και, μάλιστα, του αγγλόφωνου Προτεσταντισμού. Χαρακτηριστικό της δίψας των Άγγλων για την ανάγνωση της Βίβλου είναι η σημείωση ενός βοσκού της εποχής σε ένα κοσμικό βιβλίο. « Συνήθιζα να διαβάζω τη Βίβλο αλλά, επειδή απαγορεύτηκε, αγόρασα αυτό το βιβλίο για να έχω κάτι να διαβάζω. Εύχομαι να σταματήσει αυτή η τρέλα και να μας επιτρέψουν ξανά να διαβάζουμε τη Βίβλο », έγραψε ο βοσκός και η σημείωσή του πέρασε στην ιστορία. Σήμερα, γνωστός είναι ο εκδοτικός οίκος Tyndale Publishing House, που ονομάστηκε έτσι προς τιμήν του William Tyndale. 

Βέβαια, καλό είναι να γνωρίζουμε πως η Ορθόδοξη Εκκλησία ουδέποτε αποδέχτηκε την πλάνη της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας σχετικά με τις « ιερές γλώσσες » και, ουδέποτε, απέτρεψε τη μετάφραση της Βίβλου σε άλλες γλώσσες. Αντίθετα, προώθησε τη μετάφραση της Βίβλου. Δημιούργησε, μάλιστα, αλφάβητο για τους Σλάβους, ακριβώς, για να μεταφράσει τη Βίβλο στη γλώσσα τους. Και ο Άγιος Βέδας, Βρετανός Άγιος του 7ου αιώνα όχι, απλά, μετέφρασε τη Βίβλο στα αγγλικά αλλά την υπομνημάτισε κιόλας.

Ο Ρωμαιοκαθολικισμός, πολύ αργά, τον εικοστό αιώνα, κατάλαβε το σφάλμα του. Ούτε οι Ιταλοί δεν καταλάβαιναν την Αγία Γραφή, γιατί οι περισσότεροι δεν ήξεραν λατινικά. Αυτό διορθώθηκε τον 20ο  αιώνα. Κάλιο αργά παρά ποτέ!

Πρέπει να σημειώσουμε πως οι μάρτυρες του Προτεσταντισμού δεν μπορούν να τιμηθούν από μας ως μάρτυρες, αφού δεν ήταν καν Ορθόδοξοι. Π.χ. ο William Tyndale, που αναφέρεται στην ταινία. Ωστόσο, κάθε άνθρωπος που θυσιάζει τη ζωή του για το όνομα του Χριστού, όπως και κάθε άνθρωπος που θυσιάζεται για κάτι υψηλό, π.χ. για την πατρίδα του ή για τους συνανθρώπους του, αξίζει τον σεβασμό μας. Και δεν θα τον τιμήσουμε, βέβαια, ως Άγιο Μάρτυρα, θα εκτιμήσουμε, όμως, τη θυσία του.

Πάντως, εντοπίσαμε σ' αυτή την ταινία μια κάποια στροφή προς την Ορθοδοξία. Για σκεφτείτε! Ο προτεσταντισμός δεν τιμά τους μάρτυρες, δεν τιμά τους Αγίους. Και, όμως, νά μια ταινία γυρισμένη από τους Προτεστάντες και αφιερωμένη στους Μάρτυρες. Όταν έβλεπα στην ταινία τον πατέρα του μικρού Στέφανου να του διηγείται το μαρτύριο του Πρωτομάρτυρα Στεφάνου, συνειρμικά, θυμήθηκα τους λόγους του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού: « Και να διαβάσης το συναξάρι του Αγίου να ακούη το παιδί σου. Και να του ειπής: Ακούεις παιδί μου, τί έκαμνεν ο Άγιός σου; Έτσι να κάμης και συ. Ακούοντας το παιδίον τέτοια θαύματα ζηλεύει και λέγει: Αχ, πότε να γίνω και εγώ ωσάν τον Άγιόν μου » ( Κοσμά του Αιτωλού, Διδαχές, Έκδοση Καντιώτου, Διδαχή Ζ΄, σελ. 245 ).

Αλλά και η όλη πλοκή του έργου και ο τρόπος με τον οποίον είναι γυρισμένη η ταινία είναι άξιοσημείωτα. Ο προτεσταντισμός θεωρεί πως οι Άγιοι δεν παρεμβαίνουν στις ζωές των ανθρώπων, λες και με τον θάνατό τους παύουν να υπάρχουν! Όμως, στην ταινία ο Πρωτομάρτυς Στέφανος εμφανίζεται σε όραμα μέσα σε λευκό ( σαν υπερκόσμιο ) φως στο παιδί Στέφανο και το καθοδηγεί.

Ναι, υπάρχει μια στροφή κάποιων προτεσταντών προς την Ορθόδοξη Θεολογία. Σε διάφορα θέματα. Και αυτό, κατά τη γνώμη μας, συμβαίνει γιατί ένας προτεστάντης που δεν ακολουθεί πιστά τα προτεσταντικά δόγματα και ψάχνεται λίγο μόνος του, βρίσκει τον δρόμο προς την αλήθεια. Και σε κάποια τουλάχιστον πράγματα διορθώνεται.

Να αναφέρω ένα ακόμη παράδειγμα, σχετικό και αυτό με την τιμή προς τα Ιερά Πρόσωπα. Στην Ελβετία, την πατρίδα του Καλβίνου, σχεδόν όλοι οι προτεσταντικοί ναοί κοσμούνται με εικόνες που, μάλιστα, είναι, συνήθως, Βυζαντινής τεχνοτροπίας. Έβλεπα πριν λίγο καιρό ένα βίντεο, όπου ο Bill Schnoebelen, ένας από τους πιο γνωστούς Αμερικάνους προτεστάντες ιεροκήρυκες και πολέμιος της Νέας Τάξης Πραγμάτων, μιλούσε μέσω διαδικτύου με κάποιο δημοσιογράφο. Ο Bill είχε συνδεθεί μέσω skype ή άλλου προγράμματος σχετικής τεχνολογίας με το κανάλι και μιλούσε από το σπίτι του. Στον τοίχο βλέπω δυο τρεις Βυζαντινές εικόνες. Ναι, Βυζαντινές εικόνες! Τί να πεις! Οι προτεστάντες στο εξωτερικό ξυπνούν και χρησιμοποιούν εικόνες! Και οι ντόπιοι Έλληνες προτεστάντες βλέπουν εικόνα και δαιμονίζονται! Τί να πεις!

Πίσω από την παραγωγή της ταινίας βρίσκεται η οργάνωση « Voice of the Martyrs ». Mια αξιέπαινη οργάνωση που ασχολείται με την ανακούφιση όλων όσων υποφέρουν για τη χριστιανική τους πίστη. Κάνει παρεμβάσεις σε διπλωματικό επίπεδο, στέλνει δικηγόρους να υπερασπιστούν Χριστιανούς που ρίχτηκαν αναίτια στη φυλακή, δίνει χρήματα στους συγγενείς τους, για να αντεπεξέλθουν στα έξοδα κ.τ.λ.. Παλαιότερα, μια προσπάθεια της οργάνωσης για την απελευθέρωση δύο χριστιανών γυναικών από τις φυλακές του ΙΡΑΝ, είχε γνωρίσει ιδιαίτερη κυκλοφορία. Πολλές ελληνικές ιστοσελίδες έδιναν τη δυνατότητα στους αναγνώστες τους να στείλουν email διαμαρτυρίας στις ιρανικές αρχές. Τελικά, οι δύο κοπέλες απελευθερώθηκαν. Σχετικά με την προσπάθεια της οργάνωσης Voice of the Martyrs βλ. στην ιστοσελίδα της οργάνωσης στο http://www.persecution.com/

Σχετικά με το αν είναι ορθό ηθοποιοί να υποδύονται τον Θεάνθρωπο ή άλλα ιερά πρόσωπα ο αναγνώστης ας αναζητήσει τα σχόλια που είχαμε κάνει στην ανάρτηση για την ταινία « ΜΠΕΝ ΧΟΥΡ ».

Οι λέξεις « Μαρτυρία » και « Μαρτύριο » συνδέονται. Μαρτυρία είναι η ομολογία και κήρυξη της αληθείας. Μαρτύριο είναι οι δυσμενείς συνέπειες που υφίστανται όσοι ομολογούν και κηρύττουν την αλήθεια. Επειδή συχνά, από τους πρώτους χριστιανικούς χρόνους, οι Μάρτυρες, δηλαδή οι ομολογητές της Πίστης, διώκονταν, βασανίζονταν και θανατώνονταν για τον Χριστό, γι' αυτό και η λέξη « Μάρτυς » κατέληξε να σημαίνει αυτόν που θανατώνεται για τον Χριστό ( Αργότερα, η χρήση του όρου επεκτάθηκε και πέρα από τον Χριστιανισμό. Έτσι, σήμερα χρησιμοποιείται και για να δηλώσει κάποιον που διώκεται ή θανατώνεται για κάποιο σκοπό που πιστεύει. Πάντως, από τους Χριστιανούς Μάρτυρες δόθηκε η συγκεκριμένη έννοια στη λέξη ). 

Σήμερα, στην Ελλάδα η Εκκλησία δεν διώκεται, τουλάχιστον φανερά. Οι Χριστιανοί δεν διώκονται, τουλάχιστον φανερά. H μαρτυρία της χριστιανικής πίστης δεν επιφέρει μαρτυρικό θάνατο. Σε άλλες χώρες, όμως, οι Χριστιανοί διώκονται σκληρά. Στις αραβικές χώρες, στη Βιρμανία κ.α.. Θυμάμαι ένα περιστατικό που ανέφερε ο Μητροπολίτης Μεσογαίας Νικόλαος. Ένας Άραβας βαφτίστηκε Χριστιανός στην Ελλάδα. Επέστρεψε στη χώρα του. Οι μουσουλμάνοι τον αποκεφάλισαν. Και πόσα άλλα τέτοια περιστατικά ακούμε! Υπάρχουν και σχετικά βίντεος στο διαδίκτυο! 

Οι Πατέρες της Εκκλησίας μιλούν για το μαρτύριο της συνειδήσεως. Για το μαρτύριο του καθημερινού Χριστιανού που αγωνίζεται να εφαρμόσει τις εντολές του Χριστού στη ζωή του. Για το μαρτύριο αυτού που αγωνίζεται τον καλόν αγώνα. Για το μαρτύριο που υπάρχει κι ας μη φαίνεται. 

Ας αγωνιστούμε όλοι μας, όσο μπορούμε, να μετέλθουμε αυτό το μαρτύριο της συνειδήσεως. Ας πούμε κι ένα « Κύριε Ελέησον » για όσους Χριστιανούς διώκονται σκληρά από αντιχριστιανικά καθεστώτα. Ας στηρίξουμε, όσο μπορούμε, τους Χριστιανούς αδελφούς μας μέσω των Οργανώσεων Ορθοδόξου Ιεραποστολής ή με όποιον άλλο τρόπο κρίνουμε αρμόζοντα. Και ΑΣ ΟΜΟΛΟΓΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ. 

Η εποχή μας το χρειάζεται. Αυτό είναι κάτι που τόνιζε ιδιαίτερα και ο Γέρων Παΐσιος. 

Η ΕΠΟΧΗ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΕΠΟΧΗ ΟΜΟΛΟΓΙΑΣ

 ( Και μιά και η ταινία αναφέρεται σε ομολογία πίστης μαθητού σε σχολείο δεν θα μπορούσαμε να μην αναφέρουμε το βιβλίο του Παπαδημητρακόπουλου « Επανάσταση στο σχολείο », είμαι βέβαιος πως θα σας αρέσει! )

ΔΕΙΤΕ ΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ

Η ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ ΤΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟ

Η ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ ΤΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟ

ΣΥΜΒΟΛΗ ΣΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΣΧΑΤΟΛΟΓΙΑ

Το βιβλίο είναι διδακτορική διατριβή που υποβλήθηκε στο τμήμα Θεολογίας της Θεολογικής Σχολής του Α.Π.Θ. ( με τροποποιήσεις, προσθήκες και βελτιώσεις ). Σύμβουλος καθηγητής του συγγραφέα ήταν ο γνωστός καθηγητής Δογματικής Θεολογίας Δημήτριος Τσελεγγίδης.

Σ’ αυτό το βιβλίο εκτίθεται η διαχρονική και οικουμενική συμφωνία των Πατέρων της Εκκλησίας ( Consensus Patrum ) για τον Αντίχριστο. Εξετάζεται η Πατερική διδασκαλία γι’ αυτό το θέμα με συστηματική μεθοδολογία και σε σημείο, ώστε, όσο είναι δυνατόν, το ζήτημα να εξαντλείται. Ο συγγραφεύς χρησιμοποιεί μεγάλο αριθμό πατερικών κειμένων της Ανατολικής, Δυτικής και Σλαβικής Ορθόδοξης Χριστιανικής Παράδοσης, προκειμένου να παρουσιάσει μια, όσο γίνεται, πιο ολοκληρωμένη εικόνα της Πατερικής διδασκαλίας για τον Αντίχριστο και την εποχή των εσχάτων.

Σε εξακόσιες πενήντα περίπου σελίδες αναπτύσσεται πληθώρα θεμάτων και εξετάζεται μεγάλος αριθμός πατερικών απόψεων, ενώ αρκετά πατερικά κείμενα παρουσιάζονται για πρώτη φορά στην ελληνική βιβλιογραφία. Κύριες πηγές του συγγραφέα είναι τα κείμενα για τον Αντίχριστο που έχουν γράψει οι Άγιοι: Ιουστίνος, Ειρηναίος, Ιππόλυτος, Κυπριανός Καρθαγένης, Βικτωρίνος Πεταβίου, Εφραίμ ο Σύρος, Μέγας Αθανάσιος, Κύριλλος Ιεροσολύμων, Ιωάννης ο Χρυσόστομος, Ιερώνυμος, Αυγουστίνος, Κύριλλος Αλεξανδρείας, Ρωμανός ο Μελωδός, Γρηγόριος ο Μέγας, Καισάριος Αρελάτης, Βέδας, Ιωάννης ο Δαμασκηνός, Μέγας Φώτιος, Γρηγόριος ο Παλαμάς, Νεόφυτος ο έγκλειστος, Κοσμάς ο Αιτωλός, Νικόδημος ο Αγιορείτης και Ιγνάτιος Μπριαντσιανίνωφ. Εξετάζεται, επίσης, η διδασκαλία Εκκλησιαστικών συγγραφέων, όπως οι Οικουμένιος, Ανδρέας Καισαρείας και Αρέθας Καισαρείας. Χρησιμοποιούνται και κείμενα πολλών άλλων Πατέρων της Εκκλησίας και Εκκλησιαστικών συγγραφέων.

Ο συγγραφεύς επικαιροποιεί την έρευνά του με αναφορές και στην περί Αντιχρίστου διδασκαλία νεοτέρων Αγίων της Σλαβικής Ορθοδοξίας, όπως οι Άγιοι Νικόλαος Βελιμίροβιτς, Ιωάννης Μαξίμοβιτς και Ιουστίνος Πόποβιτς αλλά και συγχρόνων Αγίων Γερόντων της Ορθόδοξης Εκκλησίας, όπως οι Γέρων Παΐσίος, Γέρων Πορφύριος, Γέρων Φιλόθεος Ζερβάκος και Ιερομόναχος Σεραφείμ Ρόουζ. Επίσης, εξετάζει απόψεις που έχουν εκφραστεί στην παλαιότερη και σύγχρονη Ορθόδοξη και ετερόδοξη βιβλιογραφία. Τέλος, παρουσιάζει την επίδραση του θέματος του Αντιχρίστου στη σύγχρονη κοινωνία αλλά και την τέχνη, παραθέτει νέες πληροφορίες, που σχετίζονται με το θέμα, προχωρά στο σχολιασμό και την εξέταση σύγχρονων σχετικών προβληματισμών υπό το φως της Ορθόδοξης Παράδοσης, και διατυπώνει σχετικές θέσεις, κρίσεις και προτάσεις.

Αυτό το βιβλίο αποτελεί ένα απαραίτητο βοήθημα για όποιον ενδιαφέρεται για την Ορθόδοξη εσχατολογία. Μια ολοκληρωμένη παρουσίαση της περί Αντιχρίστου διδασκαλίας της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Μια βασισμένη στις πηγές, υπεύθυνη, σοβαρή και νηφάλια πραγμάτευση ενός σπουδαίου θέματος.

Διάθεση: Ταμιωλάκης Βασίλειος basilperson@gmail.com

Περισσότερα για το βιβλίο δες ΕΔΩ και ΕΔΩ